W naszej grupie nie można mówić o braku aktywności.
Dzisiaj mamy następną próbę ognia: rafting na rzece Tenorino- uznany za najlepszy w Guanacaste.
Zostajemy ubrani w kapoki i kaski, a do rąk wręczone zostają nam wiosła.
Swietłana trzymając pierwszy raz w życiu przedmiot,zwany wiosłem, była lekko przerażona.
Podczas oczekiwania na naszą przygodę trenowała, na trawie " na sucho", pod okiem męża.
Pełni pozytywnej energii wsiedliśmy do pontonów.
Rzeka nie była najłatwiejsza, ( III/ IV klasa) co sprawiało nam ogromną frajdę.
Wszyscy przewodnicy okazali się super. Spotykające się załogi starały się nie pozostawić innych w stanie suchym. Co parę minut musieliśmy się absolutnie spinać z wiosłowaniem. Mojej załodze wychodziło to świetnie. Naszym przyjaciołom na tyle super, że z siedmiu osób zgubili 5!!!!! W tym przewodnika! Ich błyskawiczne ogarnięcie przerosło wszystko, a teoretycznie początkująca Swieta po ponownym znalezieniu się w pontonie, w absolutnie mistrzowskim stylu, ratowała inne ofiary! To się nazywa zew natury.
Moja załoga, w tym czasie będąc absolutnymi zawodowcami,
pokonała bez straty załogantów najtrudniejsze kaskady. Nasz fantastyczny przewodnik ryzykując utratą niektórych swoich członków zatrzymał przy brzegu nasz ponton. Przyczyną był leniwiec ukryty na drzewie!
Nie mamy pojęcia jak go zobaczył, ale byliśmy zachwyceni, że jemu jedynemu chciało się zatrzymać w wartkim nurcie rzeki aby pokazać to niezwykłe zwierzę.
Po 2,5 godz zakończyliśmy naszą kompletnie zwariowaną przygodę.
Nagrodą był obiad w ekologicznym gospodarstwie z organicznym, przepysznym jedzeniem.
Tutejszy Wulkan Arenal w 1968, 1991 i 2014 wyrządził wiele szkód likwidując z powierzchni ziemi okoliczne wioski, ale w późniejszym czasie okazał się zbawieniem. Dzięki gorącym, termalnym źródłom rozwinął się tu przemysł turystyczny na najwyższym poziomie. Wszyscy tu prowadzą ekologiczną gospodarkę.
Dzień zakończyliśmy w gorących basenach termalnych.
Zasłużyliśmy sobie na to absolutnie!
